Εκδρομές στη Λιμνοθάλασσα Παγετώνα Jökulsárlón και στο Diamond Beach

Όχι, και προτιμούμε να σας το πούμε ξεκάθαρα. Η Jökulsárlón είναι ένας δωρεάν, υπαίθριος δημόσιος χώρος μέσα στο Εθνικό Πάρκο Vatnajökull — δεν υπάρχει πύλη, εισιτήριο εισόδου ή ουρά. Πληρώνετε για το πάρκινγκ (το διαχειρίζεται το εθνικό πάρκο μέσω της εφαρμογής Parka) και για μια βαρκάδα αν επιλέξετε να κάνετε. Αυτό που θα βρείτε για κράτηση σε αυτή τη σελίδα είναι ξεναγημένες ημερήσιες εκδρομές από το Ρέικιαβικ, οι οποίες υπάρχουν για να λύσουν τις δέκα ώρες οδήγησης, όχι για να σας περάσουν ένα εμπόδιο που δεν υπάρχει.

Ναι. Η λιμνοθάλασσα βρίσκεται απευθείας πάνω στο Route 1, το Ring Road, περίπου 370–380 χλμ ανατολικά του Ρέικιαβικ, με πάρκινγκ ακριβώς δίπλα στο νερό. Το καλοκαίρι, με μεγάλη διάρκεια φωτός και καθαρούς δρόμους, η αυτοδιάθεση είναι μια απόλυτα λογική επιλογή και πολλοί το κάνουν ως μέρος ενός πολυήμερου ταξιδιού στη νότια ακτή. Ο χειμώνας είναι διαφορετική υπόθεση: περίπου πέντε ώρες κάθε φορά, ελαστικά με καρφιά και ιδανικά τετρακίνηση, καιρός που κλείνει δρόμους με μικρή προειδοποίηση, και μόνο τέσσερις έως πέντε ώρες φωτός για να δουλέψετε. Αυτός είναι ο υπολογισμός που πραγματικά απαντά μια ξεναγημένη ημερήσια εκδρομή.

Είναι περίπου 370–380 χλμ ανατολικά του Ρέικιαβικ κατά μήκος του Ring Road — περίπου πέντε ώρες οδήγησης κάθε φορά. Αυτό σημαίνει δέκα ώρες στο τιμόνι πριν έχετε σταματήσει για οτιδήποτε, οπότε μια ημερήσια εκδρομή από την πρωτεύουσα συνήθως διαρκεί κάπου γύρω στις δεκατρείς έως δεκατέσσερις ώρες από πόρτα σε πόρτα, συνήθως με στάσεις σε αξιοθέατα της νότιας ακτής στην πορεία. Είναι μια πραγματικά μεγάλη ημέρα και αξίζει να τη ζήσετε έχοντας τα μάτια σας ανοιχτά.

Είναι η παραλία με τη μαύρη ηφαιστειακή άμμο ακριβώς απέναντι από τη λιμνοθάλασσα στο Route 1, όπου τα παγόβουνα που έχουν παρασυρθεί από το κανάλι της λιμνοθάλασσας στη θάλασσα ξεπλένονται πίσω στην ακτή από το κύμα. Τα κύματα τα γυαλίζουν μέχρι να μοιάζουν με γυαλί, από όπου προέρχεται και το όνομα. Είναι μια σύντομη βόλτα ή μια πολύ σύντομη διαδρομή με αυτοκίνητο από το πάρκινγκ της λιμνοθάλασσας, είναι δωρεάν, και είναι ο λόγος που οι περισσότεροι προγραμματίζουν περισσότερο χρόνο εδώ απ' όσο αρχικά σκόπευαν.

Ειλικρινά, κανείς δεν μπορεί να το υποσχεθεί αυτό. Η παραλία τροφοδοτείται από παλίρροιες που σπρώχνουν θαλασσινό νερό πάνω από ένα χιλιόμετρο μέσα στη λιμνοθάλασσα και τραβούν παγόβουνα πίσω έξω μέσα από ένα στενό κανάλι δύο φορές την ημέρα, οπότε αυτό που καταλήγει στην άμμο εξαρτάται από το τι πέρασε πρόσφατα, την παλίρροια και την κυματική διαταραχή. Ορισμένες ημέρες είναι γεμάτη με τεράστια κομμάτια· άλλες ημέρες υπάρχουν μόνο μικρά θραύσματα. Όποιος σας εγγυάται μια συγκεκριμένη σκηνή απλώς μαντεύει. Η μεταβλητότητα είναι γνήσια μέρος αυτού που την κάνει ενδιαφέρουσα — καμία δύο επισκέψεις δεν μοιάζουν.

Γενικά από τις αρχές Μαΐου έως τα τέλη Οκτωβρίου, ανάλογα με τις συνθήκες καιρού και πάγου κάθε χρόνο. Δεν υπάρχουν βαρκάδες τον χειμώνα. Αν το να μπείτε στο νερό είναι ο σκοπός του ταξιδιού σας, σχεδιάστε για το διάστημα Μαΐου–Οκτωβρίου και αντιμετωπίστε ακόμη κι αυτό ως υπό όρους — μια δύσκολη ημέρα ή μια κακή χρονιά πάγου μπορεί να ακυρώσει αναχωρήσεις. Εκτός εποχής η λιμνοθάλασσα αξίζει ακόμα πολύ να τη δείτε από την ακτή· δεν παγώνει ποτέ εντελώς.

Τα αμφίβια σκάφη κατεβαίνουν την όχθη και μπαίνουν κατευθείαν στο νερό, διαρκούν περίπου 30 έως 40 λεπτά, και ταιριάζουν σε όλους συμπεριλαμβανομένων των μικρών παιδιών — στην αιχμή του καλοκαιριού αναχωρούν τουλάχιστον κάθε μισή ώρα. Τα zodiac είναι μικρά, γρήγορα φουσκωτά που διαρκούν περίπου μία ώρα και δεκαπέντε λεπτά, φτάνοντας πιο κοντά στο μέτωπο του παγετώνα και πιο βαθιά ανάμεσα στα παγόβουνα· τα παιδιά συνήθως πρέπει να έχουν ύψος τουλάχιστον 130 εκ. Αμφίβιο για μια ήπια οικογενειακή εκδρομή, zodiac αν θέλετε το μέτωπο του παγετώνα.

Ναι, με σαφείς προσδοκίες. Η λιμνοθάλασσα είναι πολύ βαθιά και πολύ παλιρροϊκή για να παγώσει, οπότε είναι εκεί και είναι εντυπωσιακή όλο τον χρόνο, και οι φώκιες συγκεντρώνονται σε μεγάλους αριθμούς τον χειμώνα. Αλλά έχετε περίπου τέσσερις έως πέντε ώρες φωτός τον Δεκέμβριο — στο Ρέικιαβικ ο ήλιος ανατέλλει γύρω στις 11:20 και δύει γύρω στις 15:30 — οι βάρκες δεν λειτουργούν, και η διαδρομή είναι σοβαρή. Πολλοί συνδυάζουν μια χειμερινή επίσκεψη με μια επίσκεψη σε παγοσπηλιά, η οποία είναι κι αυτή μια δραστηριότητα μόνο για τον χειμώνα που λειτουργεί περίπου από τα μέσα Οκτωβρίου έως τον Μάρτιο. Το να πάτε με έναν οδηγό που κάνει αυτή τη διαδρομή καθημερινά έχει πολύ περισσότερο νόημα τον χειμώνα παρά τον Ιούλιο.

Είναι η βαθύτερη λίμνη της Ισλανδίας — αυτό το κομμάτι είναι καλά τεκμηριωμένο, και πήρε τον τίτλο το 2009 καθώς συνέχιζε να βαθαίνει. Ο ακριβής αριθμός είναι γνήσια αμφιλεγόμενος: αξιόπιστες πηγές δημοσιεύουν οτιδήποτε από περίπου 248 μέτρα έως πάνω από 284 μέτρα. Αυτό δεν οφείλεται τόσο σε ανακρίβεια όσο σε έναν κινούμενο στόχο. Η λεκάνη σκαλίστηκε κάτω από τη στάθμη της θάλασσας από τον παγετώνα, και καθώς ο Breiðamerkurjökull υποχωρεί περίπου 200 μέτρα τον χρόνο, περισσότερο από αυτό το βαθύ χαράκωμα γίνεται ανοιχτό νερό και οι έρευνες ξεπερνιούνται.

Αξιοσημείωτα νέα. Δεν υπήρχε λιμνοθάλασσα εδώ πριν τη δεκαετία του 1930 — ο Breiðamerkurjökull έφτανε σχεδόν μέχρι τη θάλασσα. Ο παγετώνας άρχισε να υποχωρεί μετά τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, και γύρω στο 1934–35 η λεκάνη που είχε σκαλίσει άρχισε να γεμίζει με νερό τήξης. Έχει μεγαλώσει περίπου τετραπλάσια μόνο από τη δεκαετία του 1970, από περίπου 8 χλμ² σε κάπου γύρω στα 18–25 χλμ² σήμερα. Σε γεωλογικούς όρους εμφανίστηκε ουσιαστικά μέσα σε μία νύχτα, και συνεχίζει να μεγαλώνει ενώ διαβάζετε αυτό.

Διαφέρουν σε χαρακτήρα παρά το ότι η μία είναι καλύτερη από την άλλη. Η Jökulsárlón είναι πολύ μεγαλύτερη και πιο εντυπωσιακή, με περισσότερα και μεγαλύτερα παγόβουνα, το παλιρροϊκό κανάλι και το Diamond Beach απέναντι από τον δρόμο — είναι αυτή για την οποία ταξιδεύει ο κόσμος. Η Fjallsárlón, λίγο πιο δυτικά κατά μήκος του Ring Road, είναι μικρότερη και σημαντικά πιο ήσυχη, και σας φέρνει πιο κοντά στο ίδιο το μέτωπο του παγετώνα. Αν έχετε μόνο μία στάση και μια μεγάλη διαδρομή πίσω σας, η Jökulsárlón είναι αυτή που πρέπει να κάνετε. Αν έχετε χρόνο και τη θέλετε χωρίς πλήθη, η Fjallsárlón είναι μια γνήσια καλή προσθήκη παρά υποκατάστατο.

Πολύ πιθανό. Κοινές φώκιες και γκρίζες φώκιες χρησιμοποιούν τη λιμνοθάλασσα όλο τον χρόνο, ξεκουράζονται πάνω στα παγόβουνα και κολυμπούν ανάμεσά τους, και είναι παρούσες σε πραγματικούς αριθμούς τον χειμώνα. Έρχονται για τα ψάρια που φτάνουν με την παλίρροια — ρέγγα, πέστροφα και σολομός. Είναι μία από τις πιο αξιόπιστες παρατηρήσεις άγριας ζωής στην Ισλανδία, αν και όπως με οτιδήποτε άγριο δεν υπάρχει εγγύηση για μια συγκεκριμένη ημέρα. Το καλοκαίρι θα δείτε επίσης Αρκτικά γλαρόνια να φωλιάζουν στις κοντινές αμμουδιές, τα οποία είναι καλύτερα να τα αποφεύγετε από απόσταση.

Ναι, και οι λεπτομέρειες είναι πραγματικές και όχι μάρκετινγκ. Το εναρκτήριο πλάνο από ελικόπτερο της ταινίας James Bond του 1985 A View to a Kill πετάει πάνω από τη λιμνοθάλασσα. Η ταινία Die Another Day γύρισε την καταδίωξη με αυτοκίνητα πάνω στον πάγο εδώ το 2002. Και η Lara Croft: Tomb Raider γύρισε μια σκηνή με έλκηθρα σκύλων το 2001 πάνω της, χρησιμοποιώντας τη ως υποκατάστατο της Σιβηρίας. Η κινηματογραφική καριέρα της λιμνοθάλασσας είναι άμεσα υπεύθυνη για τον τουρισμό της: οι εμπορικές βαρκάδες ξεκίνησαν εδώ το 1985, αμέσως μετά η ταινία του Bond την έφερε μπροστά στον κόσμο.