ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ
Άγρια Ζωή στη Jökulsárlón: Φώκιες, Γλαρόνια και Σκούα
Φώκιες πάνω στα παγόβουνα όλο τον χρόνο, Αρκτικά γλαρόνια και σκούα το καλοκαίρι: ποια άγρια ζωή μπορείτε να ελπίζετε να δείτε στην παγετωνική λιμνοθάλασσα, και η καλύτερη εποχή για καθεμία.
Check dates and availability ↗Φώκιες πάνω στα παγόβουνα
Τα ζώα που οι περισσότεροι επισκέπτες ελπίζουν να δουν είναι οι φώκιες, και η Jökulsárlón είναι ένα από τα πιο αξιόπιστα μέρη της Ισλανδίας για να τις βρείτε. Τόσο οι κοινές φώκιες όσο και οι γκρίζες φώκιες χρησιμοποιούν τη λιμνοθάλασσα, ανεβαίνοντας να ξεκουραστούν σε παγόβουνα που επιπλέουν και γλιστρώντας ανάμεσα στα παγόβουνα καθώς κολυμπούν. Είναι παρούσες όλο τον χρόνο και — ασυνήθιστα — συγκεντρώνονται εδώ σε πραγματικούς αριθμούς τον χειμώνα, όταν πολλές άλλες παρατηρήσεις άγριας ζωής στερεύουν. Καμία άγρια παρατήρηση δεν είναι ποτέ εγγυημένη μια συγκεκριμένη ημέρα, αλλά οι πιθανότητες εδώ είναι γνήσια καλές. Φέρτε κιάλια ή έναν μεγάλο φακό: οι φώκιες συχνά βρίσκονται σε κάποια απόσταση πάνω στον πάγο, και μια χλωμή φώκια πάνω σε λευκό πάγο είναι εύκολο να τη χάσετε μέχρι να σηκώσει το κεφάλι της και να κινηθεί.
Γιατί οι φώκιες είναι εδώ: ψάρια με την παλίρροια
Οι φώκιες δεν κάνουν τουρισμό — τρέφονται, και ο λόγος συνδέεται άμεσα με τη σύνδεση της λιμνοθάλασσας με τη θάλασσα. Επειδή η Jökulsárlón είναι παλιρροϊκή και υφάλμυρη, κάθε πλημμυρίδα μεταφέρει θαλασσινό νερό και ψάρια μέσα από το κανάλι: ρέγγα, μαζί με πέστροφα και σολομό που κινούνται μεταξύ ποταμού και ωκεανού. Αυτή η τακτική παροχή τροφής είναι αυτό που κάνει τη λιμνοθάλασσα τόσο αξιόπιστο ενδιαίτημα για φώκιες, και γι' αυτό συχνά τις βλέπετε συγκεντρωμένες κοντά στην εκροή όπου τρέχει το ρεύμα. Το να καταλάβετε αυτό εξηγεί επίσης τον ρυθμό μιας επίσκεψης — η δραστηριότητα τείνει να αυξάνεται γύρω από τις παλίρροιες, οπότε αν η λιμνοθάλασσα φαίνεται ήσυχη, μπορεί απλώς να είναι το λάθος κομμάτι του κύκλου παρά μια κακή ημέρα για άγρια ζωή.
Γλαρόνια, σκούα και τα καλοκαιρινά πουλιά
Το καλοκαίρι οι αμμουδιές γύρω από τη λιμνοθάλασσα — η ευρεία πεδιάδα έκπλυσης του Breiðamerkursandur — ζωντανεύουν με πουλιά. Τα Αρκτικά γλαρόνια φωλιάζουν εδώ σε αριθμούς, έχοντας πετάξει μια εκπληκτική ετήσια μετανάστευση από κοντά στην Ανταρκτική, και υπερασπίζονται τις φωλιές τους με σφοδρότητα· αν περπατήσετε πολύ κοντά θα σας επιτεθούν στο κεφάλι, οπότε κρατήστε απόσταση από περιοχές φωλιάσματος. Τα Αρκτικά σκούα περιπολούν στην ίδια περιοχή, πειρατικά πουλιά που πιέζουν άλλα να αφήσουν τη λεία τους, και μπορεί να εντοπίσετε μεγάλα σκούα δίπλα σε διάφορους γλάρους και παρυδάτια πουλιά που δουλεύουν την ακτογραμμή. Είναι ένα εποχιακό θέαμα: τα γλαρόνια φτάνουν στα τέλη της άνοιξης και φεύγουν ξανά μέχρι τα τέλη του καλοκαιριού, οπότε η ορνιθοπανίδα κορυφώνεται περίπου από τον Μάιο έως τον Αύγουστο και αδειάζει μετά.
Χειμώνας: λιγότερα πουλιά, περισσότερες φώκιες
Ο χειμώνας αντιστρέφει την ισορροπία της άγριας ζωής. Τα αποδημητικά πουλιά έχουν φύγει εδώ και καιρό και οι αμμουδιές ησυχάζουν — αλλά οι φώκιες αντισταθμίζουν με το παραπάνω, συγκεντρώνονται πάνω και γύρω από τον πάγο σε μεγαλύτερους αριθμούς απ' ό,τι οποιαδήποτε άλλη εποχή του χρόνου. Ενάντια σε έναν χαμηλό χειμωνιάτικο ήλιο και μπλε πάγο, μια λιμνοθάλασσα διάστικτη με φώκιες που ξεκουράζονται είναι μία από τις πιο ήσυχες ανταμοιβές της εποχής, και με πολύ λιγότερους επισκέπτες γύρω σας συχνά έχετε την ακτογραμμή σχεδόν μόνο για εσάς. Το τίμημα είναι το ίδιο που διαμορφώνει κάθε χειμερινή επίσκεψη εδώ: μόνο τέσσερις έως πέντε ώρες αξιοποιήσιμου φωτός τον Δεκέμβριο, και μια απαιτητική διαδρομή για να φτάσετε στο μέρος. Αλλά ειδικά για την άγρια ζωή, ο χειμώνας δεν είναι η νεκρή περίοδος που μπορεί αρχικά να φαίνεται.
Παρατηρώντας χωρίς να ενοχλείτε
Μερικές απλές συνήθειες διατηρούν την άγρια ζωή άγρια και εσάς μακριά από μπελάδες. Κρατήστε απόσταση από φώκιες που έχουν ανέβει στον πάγο — αν ένα ζώο σηκώσει το κεφάλι του και σας κοιτάζει, είστε ήδη πολύ κοντά, και μια αγχωμένη φώκια σπαταλά ενέργεια φεύγοντας που χρειάζεται για τη σίτιση. Ποτέ μην προσπαθήσετε να φτάσετε μια φώκια πάνω σε ένα παγόβουνο· τα παγόβουνα κυλάνε χωρίς προειδοποίηση και το νερό είναι θανάσιμα κρύο. Το καλοκαίρι, μείνετε μακριά από γλαρόνια και σκούα που φωλιάζουν, τόσο για χάρη των πουλιών όσο και για το δικό σας τριχωτό της κεφαλής. Φέρτε οπτικά όργανα αντί να προσπαθήσετε να κλείσετε την απόσταση με τα πόδια. Τίποτα εδώ δεν ταΐζεται ή είναι εξημερωμένο· όλη η γοητεία είναι ότι αυτά είναι γνήσια άγρια ζώα σε ένα άγριο μέρος.
Πέρα από τη λιμνοθάλασσα
Η ευρύτερη περιοχή ανταμείβει και ένα μάτι για την άγρια ζωή. Άγριοι τάρανδοι περιπλανιούνται στις υψηλές εκτάσεις και τις κοιλάδες της νοτιοανατολικής Ισλανδίας — απόγονοι εισαγωγών του δέκατου όγδοου αιώνα — και μερικές φορές φαίνονται από το Ring Road, πιο συχνά τον χειμώνα όταν κατεβαίνουν σε χαμηλότερα εδάφη. Ανοιχτά στη θάλασσα κοντά στο Höfn, βαρκάδες λειτουργούν το καλοκαίρι με πιθανότητες για φώκιες, θαλασσοπούλια και περιστασιακά φάλαινες, αν και οι παρατηρήσεις ποικίλλουν πολύ. Και όλη η ακτή είναι πρωταρχική χώρα θαλασσοπουλιών τους θερμότερους μήνες. Τίποτα από αυτά δεν είναι εγγυημένο, και η ίδια η Jökulsárlón παραμένει η αξιόπιστη έλξη για φώκιες και, εντός εποχής, για γλαρόνια. Αλλά αν χτίζετε ένα μεγαλύτερο ταξίδι στην περιοχή, κρατήστε τα κιάλια σε εμβέλεια σε όλη τη διαδρομή.